Tak sobie analizowałem i oglądałem ostatnimi czasy nieco co nieco o grach traktujących na temat wojaczki. Któż z nas w młodości nie latał z pistoletem po osiedlu, czy bawił się po prostu w wojnę. Tak się czasem zastanawiam, czy wyobraźnia podpowiadała nam obrazy, które mamy dzisiaj w FPS-ach, czy innego rodzaju grach wojennych.

No właśnie innego rodzaju gry wojenne, bo gdyż już rozmawiamy o grach, a nie o dziecięcych figlach (bo to zdecydowanie bardziej poważana sprawa, niż dziecięce zabawy), to musimy także wziąć po uwagę te, które nie są stricte nastawione na pierwszo-osobowy rzut trzymający karabin maszynowy. Dlatego też zdziwi was pewnie stawianie w moim rankingu na pierwszym miejscu gry takiej jak Hearts of Iron. Dla kogoś jednak, kto umiłował nieco większe wyzwania niż latania z bazooką po lesie, a nadto umiłował sobie historię XX wieku, będzie to wybór zrozumiały. Na drugim miejscu ustawił bym pierwsze Medal of Honor, ta gra mimo, że nie przypominała graficznie BF 3, generowała taka klimat, że cofałem się w tedy do moich dziecięcych lat pod blok, gdzie latałem z patykiem (oczywiście nie winem). Na trzecim miejscu i tutaj znowu zaskoczenie Company of Heroes, tak jest, świetna strategia, ze świetną grafiką i do tego świetnym silnikiem.

Poza podium zostały wielkie tytuły, ale cóż, dla mnie gry o wojnach mają sens, jeśli traktują o realnym konflikcie, a te wyimaginowane, są dobre, ale już mnie tak nie kręcą.

Gdybym miał wybierać najlepszą grę pierwszego kwartału 2012, bez wahania wskazałbym na Total War: Shogun 2 – Zmierzch Samurajów. Samodzielny dodatek do wydanego roku temy drugiego Shoguna, powala na łeb na szyję konkurencję, która wcale nie była słaba.

Sukcesu dodatku należy upatrywać w kilku aspektach. Po pierwsze primo, tytuł ma bardzo silną pozycję na rynku gier strategicznych, oznaczony marką Total War, która w 90 procentach nie zawodzi. W grze zaimplementowano ten sam, „nowy silnik graficzny”, co w wydanej rok temu edycji, nie kombinowano i to jest na plus. Osadzenie fabuły w epoce bardzo burzliwej dla Japonii, gdy państwo kwitnącej wiśni zaczyna przechodzić transformacje industrialną, a z zachodu zaczynają odzywać się zachodnie mocarstwa (patrz w skrócie film – „Ostatni Samuraj”), było strzałem w dziesiątkę i opcją, którą aż prosiło się wykonać.

Twórcy zrobili nawet więcej niż skopiowali „Ostatniego Samuraja”, oni po prostu sięgnęli do książek historycznych i solidnie pokazali to, co się działo w XIX-wiecznej Japonii, w odróżnieniu od fabuły filmowej. Shogun 2 to gra, która potrafi wciągnąć na długie wieczory, pozwala zapomnieć o bożym świecie, a do tego jest tytułem do którego można wrócić po latach.

Ostatnim plusem, który wymienię – chociaż jest ich więcej – jest fakt, że Total War: Shogun 2 – Zmierzch Samurajów został wydany jako dodatek samodzielny, więc nie wymaga kupowania podstawki, za co chwała firmie SEGA, że nie chciała doić z graczy pieniędzy w postaci DLC, tylko dała nam nie drogie solidne rozwinięcie świetnego tytułu.

World of Tanks to niezwykle interesująca propozycja dla każdego fana gatunku zwanego gry wojenne, szczególnie dla tych, którzy zainteresowani są czołgami, jakie pojawiały się na placu boju podczas działań wojennych.

Dzięki grze jesteśmy w stanie sterować różnego rodzaju czołgami, stając po wybranej przez nas stronie, czy to niemieckiej, czy radzieckiej, czy też amerykańskiej. Zdobywane przez nas doświadczenie daje możliwość rozwoju nie tylko atrybutów samego czołgu, ale również załogi, by w końcu zamienić model na lepszy. Całość rozgrywki prowadzona jest online, co bez wątpienia dodaje jej kolorytu. W World of Tanks misje polegają głównie na zniszczeniu wrogiej drużyny i mogą zostać wykonane z powodzeniem, jedynie w przypadku odpowiedniej kooperacji i wzajemnego zaangażowania każdego gracza.

Mapy, na jakich prowadzimy zmagania są niezwykle zróżnicowane, możemy więc „bić się” na otwartych nizinach, w miasteczkach, miastach, rejonach górzystych czy nadmorskich. Każda z lokacji będzie wymagała od nas innego podejścia oraz ustawień naszej maszyny. Opcji konfiguracji jest co niemiara, zaczynając od wymiany pojedynczych gąsienic, kończąc na doborze rodzaju amunicji. Niezwykle istotna w powodzeniu każdej misji jest załoga czołgu, która powinna zostać odpowiednio zróżnicowana. W dobrym czołgu konieczne jest bowiem posiadanie niezłego kierowcy, jeszcze lepszego strzelca oraz mechanika, plus, jeśli to możliwe, kilku innych członków załogi. Odpowiedni dobór tych osób to już połowa sukcesu, każda z postaci jest określona niebotyczną ilością czynników, również swoim życiorysem, możemy więc dobrać odpowiednie osoby do pracy.

Do dyspozycji mamy łącznie ponad 150 czołgów, a misje związane są zarówno z samą Wojną, jak i okresami przed i po niej. World of Tanks to nie lada gratka dla każdego fana militariów, szczególnie tych pancernych, gra została bowiem skonstruowana w taki sposób, by nie znudzić się po kilku godzinach w niej spędzonych.

Fani kosmicznych strategii, a już na pewno fani znanej serii „X” zapewne zacierają rączki na samą myśl o jej „przebudzeniu”. Taki właśnie tytuł nosi bowiem kolejna część tej niezwykłej sagi, dopieszczona i urozmaicona w stosunku do poprzednich odsłon.

W skrócie w całej serii „X” prowadziliśmy swojego rodzaju symulację właściciela (bądź kapitana, jak kto woli) statku kosmicznego i wszystko obracało się właśnie wokół takiej koncepcji. Nie inaczej ma się sprawa w X Rebirth, choć tym razem twórcy zdecydowali się na radykalny krok rozpoczęcia wszystkiego od kompletnego zera. Nie spodziewajmy się więc częstych odniesień do poprzednich części cyklu, poza oczywistą, fabularną jego kontynuacją.

Fani tej serii na pewno zauważą znaczące uproszczenie interfejsu gry, co ma przyciągnąć przed ekran komputera nie tylko ich, ale również osoby „z zewnątrz”. Akcja gry rozpoczyna się sporo lat po wydarzeniach z poprzednich części, kiedy to potężna kometa uderzając w kolonie ludzkie, sprawiła, że układ sił znacząco się zmienił. Galaktyka, która więc do tej pory była nam znana, stanie się zupełnie nową lokacją, co sprawia, że niejako będziemy odkrywać ją po raz kolejny. Niemal od początku jesteśmy rzuceni w wir wydarzeń, będąc właścicielem starego i rozpadającego się statku, niewielkiej załogi, oraz opinii awanturnika.

Jak nie trudno się domyśleć, tylko od nas będzie zależała dalsza historia bohatera. Możemy bowiem spróbować przyłączyć się do różnego typu frakcji, rozpocząć karierę, jako międzygalaktyczny kupiec, pirat, legat czy ktokolwiek inny. W trakcie gry, dzięki zdobywanemu doświadczeniu rozwijamy nie tylko swoje umiejętności przywódcze, ale również rekrutujemy załogę czy kupujemy nowe statki, bądź elementy do nich. Każde miejsce na sporej mapie możemy zwiedzić i dokładnie zbadać, co sprawia, że możemy bawić się w X Rebirth naprawdę pokaźną ilość godzin.

Risen stał się nową wizytówką Piranha Bytes, a że firma swoją solidność przeniosła z Gothica na swój nowy projekt, gra nie mogła okazać się wtopą. Co więcej po sukcesie pierwszej części, powstanie kolejnej było tylko kwestią czasu. Jak na sequel przystało, Risen 2 powieli niektóre motywy znajdujące się w pierwowzorze, znacząco je jednak rozwijając, ale i usprawniając nową cześć o kolejne elementy. Tym razem przygoda rozpocznie się 10 lat po wydarzeniach z pierwszej części, a główną postacią znów staje się Bezimienny (tego twórcom Gothica nie można było odebrać). Nasz protoplasta z braku odpowiedniego zajęcia, polubił się z butelką i to chyba za bardzo. Pewnego dnia w ręce wpadała mu jednak informacja na temat pewnego ciekawego i zarazem potężnego artefaktu, który pomógłby pokonać Tytanów – stanowią oni coraz to większe niebezpieczeństwo dla świata. Teraz wystarczy dodać wszystkie standardowe elementy dla gier RPG – to jest, moralne wybory, walka, otwarty świat – i mamy całkiem ciekawie zapowiadający się tytuł.

W Risen 2 klasy postaci, ich rozwój oraz drzewka umiejętności to pewna oczywistość. Do tego trzeba dołożyć nowe tło osadzone w pirackim świecie oraz świetnie zapowiadającą się na screenach grafike. Największą nowością jest jednak to, jak otaczający nas świat reagować ma na nasze poczynania. Bieganie z mieczem na wierzchu do tego jeszcze na golasa, tym razie nie ujdzie nam na sucho, a nasze decyzje będą wyraźnie odczuwalne nie tylko w świecie, ale i w postrzeganiu nas przez innych obywateli.

Jakim jest to paradoksem, że najnowszy Gothic okazuje się gniotem, a jego poprzedni twórcy przygotowują kolejny projekt, który jeszcze przed premierą odnosi pewne znamiona sukcesu.

Już jest dostępne! Wczoraj się nieco mordowałem i irytowałem na EA, bo udostępnili tylko i wyłącznie wersje na Xboxa. Trochę mnie to wkurzyło, bo jak zwykle pecetowcowi to ryj lepiej dać.

Nie musiałem jednak długo czekać na rekcję na mój walentynkowy upominek. Mass Effect 3 demo zadebiutowało w dniu zakochanych – dla mnie to najlepszy prezent od wielu lat. Po pobraniu ponad 2 GB danych, szybko przeszedłem do konkretów. Uwaga nie szukajcie dema na oficjalnej stronie. Coś tam niby pisze, ale mi się nie udało stamtąd ściągnąć. Najlepiej zrobić tak jak piszą tutaj: Mass Effect 3 demo – czyli pobrać instalator Origin i wgrać wersję próbną tytułu właśnie po przez to narzędzie.

Dla osób chcących przetestować multika jest jeszcze jedna smutna wiadomości. Trzeba będzie poczekać do 3 dni, chyba że wcześniej nabyło się BF 3. Dziwne to, bo nie mówiono o tym i zasadniczo to wolę poczekać te kilka dni więcej, niż kupować grę – zupełnie nie rozumiem tego posunięcia. Pamiętajcie też, że po przejściu dema Amalur, możemy także liczyć na dodatkową zbroję w pełnej wersji ME3 dla Sheparda. Miłej zabawa ja wracam do Mass Effect 3.

GTA V to już piąta (choć jeśli weźmiemy pod uwagę również klasyczne odsłony to w zasadzie ósma) część najpopularniejszej gry TPP z kradzieżą samochodów w tle. Po raz kolejny pojawimy się na ulicach dużego miasta, by tam wykonywać przeróżne misje.

Miasto, w którym tym razem przyjdzie nam rozwijać fabułę to swojego rodzaju połączenie Vice City i San Andreas, czyli miejsc znanych z poprzednich odsłon. Póki co w sieci pojawił się jedynie pierwszy zwiastun, stąd wszystkie elementy rozgrywki, postać głównego bohatera, jak również umiejscowienie akcji czy tło fabularne, pozostają w sferze domysłów.

Poza ulepszoną grafiką, będziemy najprawdopodobniej świadkami zmodyfikowanego trybu prowadzenia pojazdów, który do tej pory był jednym z głównych powodów do narzekania graczy na całym świecie, niezależnie od części gry.Teraz samochód ma zachowywać się bardziej naturalnie, również lepiej reagować na wszelkie nierówności terenu, które pojawią się na naszej drodze. Liczba dostępnych aut ma również wzrosnąć, dzięki czemu każdy będzie mógł przemierzać miasto dokładnie w takim typie samochodu, jaki przypadnie mu do gustu. W ruch pójdą również samoloty (chodzą słuchy o odrzutowcu) oraz łodzie.

Również liczba dostępnego uzbrojenia ma być znacząco rozbudowana, choć o szczegółach póki co nic niestety nie wiadomo. Panowie z Rockstar Studios zdążyli przyzwyczaić nas już do tego, że w swoich grach tworzą niebotyczną wręcz ilość zadań, jakie może wykonać gracz, nie inaczej będzie w GTA V. Tylko od nas będzie zależeć jakie zadanie zechcemy wykonać, a jakie świadomie ignorować, często też jeden wybór będzie wykluczał kolejne.  GTA V to kolejna odsłona cyklu, który już dziś cieszy się dużą popularnością i nic nie wskazuje na to, żeby cokolwiek uległo zmianie.

Choć w dzisiejszych czasach mało kto pamięta już świetną kreację Sigourney Weaver w „Ósmym pasażerze Nostromo”, a świetne gry Alien vs Predators można już zaliczyć do annałów klasyki, Gearbox Software postanowiło po raz kolejny dać nam nieco „obcego” klimatu.

Aliens: Colonial Marines to, jak sama nazwa wskazuje gra, w której po raz kolejny znajdziemy się w skórze międzygalaktycznych żołnierzy, którzy muszą walczyć z nie mniej znanymi Ksenomorphami. Fabularnie gra nawiązuje do drugiej części znanej sagi filmowej, toteż możemy spodziewać się przemierzania lokacji, takich jak USS Sulaco czy ludzkich koloniach, zainfekowanych przez Obcych. Za scenariusz odpowiadają Panowie Bradley Thompson i David Weddle, którzy znani są z takich hitów, jak Battlestar: Galactica.

Gra stawia na kooperację i tylko w ten sposób będziemy w stanie przejść kolejne etapy bez uszczerbku na zdrowiu. Dlatego też stworzono specjalne menu dowodzenia naszym oddziałem (warto tu wspomnieć, że Gearbox Software jest twórcą serii Brother’s In Arms, toteż znają się na rzeczy). Jeśli chcemy, możemy wydawać rozkazy żołnierzom sterowanym przez komputer, albo połączyć się z innymi graczami w sieci i w ten sposób prowadzić rozgrywkę.

Absolutną większość czasu będziemy czuli się, jakby zaszczuci przez Obcych, którzy wykorzystując wszelkie techniki ataku z zaskoczenia, raz po raz będą eliminować naszych kompanów, co jest już poniekąd marką tego typu gier. Oczywiście nie pozostaniemy im dłużni, głównie dzięki imponujących rozmiarów arsenałowi, jaki otrzymamy do dyspozycji. Fani filmu na pewno rozpoznają niektóre „pukawki”, twórcy jednak zdecydowali się również na dodanie kilku nowych, na potrzeby gry.

Oprócz zwykłego trybu dla pojedynczego gracza możemy również pobawić się w pełnoprawny multiplayer, jaki również jest dostępny w tym produkcie.

Max Payne 3? O kurcze kiedy? Niesamowite, mam wrażenie, że słyszałem już o tej grze lata temu. Chyba teraz w końcu zaczął ktoś odgrzebywać tego kotleta i to na poważnie, bo data premiery nie zmienia się, a firma Rocksteady wypuszcza coraz więcej materiałów dotyczących na temat trzeciej odsłony.

Dobra, zbierzmy to pokrótce do kupy. Bullet Time? Obecny. Nowa grafika? Obecny. Nowe animacje? Obecny. System osłon? Obecny. Główny Bohater? Obecny.  Klimat? Hm – wielka niewiadoma. Co ta na prawdę zaoferuje nam południowo-amerykańska wersja przygód nowojorskiego gliniarza.

Co do wyżej wymienionych obecności, Max Payne 3 zagwarantuje nam sto procent wysokiej jakości, o to się raczej nie martwię. Rockstedy to jakość, która nie wynika z bylekąd. Co do klimatu, no cóż, nie zobaczymy tutaj połudnowo-amerykańskiej wersji noir. Jasne kolory, spieczone słońcem miasta, brazylijska Samba. Wielkiej mroczności z tego się nie utworzy.

Co to będzie w takim razie? Zapowiada się całkiem ciekawy shooter, którego fabuła może wciągnąć bądź, na pewno nie będziemy mieć na nią wpływu. Max Payne 3, zaoferuje nam kilka misji typu Come Back, albo inaczej retrospekcja  - czyli co ja robię tu? W tych miejscach powinniśmy doświadczyć starych dobrych klimatów, chociaż i to nie jest pewne. Co zatem nas czeka w marcu 2012?

Nowe przygody Max Payna – rzecz jasna. Tylko trochę w innym wydaniu, raczej jednak solidne i dobrze wykonane. Oczekujmy.

Trudnym zadaniem jest napisać obiektywna recenzje na temat gry, do której ma się tak osobiste podejście. W nowym TES V Skyrim podoba mi się wszystko, klimat, grafika, topografia terenu i muzyka – wszystkie najważniejsze aspekty, które bierze się do pisania recenzji. Wszelkie bugi, niedopracowania bawią mnie i sprawiają przyjemności tyle, co sama rozgrywka. Na czym polega ten fenomen, że cała masa rzeczy, na które normalnie bym narzekał (takie jak: śmieszne animacje, błędy logiczne w samej rozgrywce, błędy dzięki którym można sobie polatać na koniu itp), w przypadku tego tytułu zupełnie mnie nie ruszają. Ciężko mi odpowiedzieć na to pytanie, wygląda na to, że recenzenci Skyrima także nie umieli na nie odpowiedzieć, bo oceny gry nie spadają poniżej 9. Jeżeli ktoś pozwoliłby się na niższą notę w swojej opinii, skończyłby marnie.

W 48 godzin, sprzedane zostało 3.5 mln egzemplarzy. To chyba wystarczająca rekomendacja na to, żeby pójść do sklepu i nie oszczędzać. Zanim ja zabiorę się za jakąś recenzje, minie pewnie jeszcze z miesiąc, bo nie chce oceniać gry póki jestem w euforii. Wygląda jednak na to, że także nie zejdę poniżej 9. Tymczasem wracam do Tamriel kontynuować swoją przygodę.